Home Gigs Bandleden Historie Foto's Muziek/videos Contact Links


Gertie Cornelissen

D’n ooievaar is geland op 14 mei  1963  in de Zeilberg. Als jongste telg van twee. Was op dertienjarige leeftijd al bij het jongerenkoor in de Zeilberg. Daarna een lange tijd niks, toen de kiendjes wà groter werden ,werd het tijd om weer is wà te gaan zingen.
In 1999 begonnen(,tot nu toe )bij een zanggroep in Milheeze. Ook nog 3 jaar  alleen met kerst in een gelegenheids bandje  gezongen.
Verschillende jaren gezongen  bij de proms “ Night of Music” in Milheeze en af en toe wat optreden in cafeetjes  en op  feestjes.
Zing nu ook nog  in een duo , en entertainen we op komische wijze op vele feestjes en partijen.
Mijn echte muziek liefde  ligt toch wel bij de Soul  , Gospel , Jazz en Blues.
Én ,  “het bloed kruipt waar het niet gaan kan “ sinds kort dus echt gericht op  “De Blues “ !

Rob Droog

Rob is in 1959 te Delft geboren als vijfde mannetje van het gezin, na tien jaar nog eens gevolgd door een zesde kind en dat was dan eindelijk een dochter. Dat was een muzikaal gezin en op een gegeven moment bespeelde iedereen wel een instrument. Rob's voorliefde ging al op jonge leeftijd naar het slagwerkspul, als klein knaapje als tamboer bij Excelsior Delft en een paar jaar later achter een drumstel. Van ska en reaggea (Super Sonic Seasick band) naar wat meer pop (Sticky Fridge) naar Bluesrock (Bontempi) naar soft Neerlands (Mark van Lind) weer terug naar de blues met Granddaddy's bad bones.. en na een paar jaar even niets nu weer Granddady's bad bones.

Luciën Kampers

Luciën (a.k. Fast finger Luc) zag het levenslicht op 27 December 1961 in Deurne. Luciën heeft al diverse bands opgericht, maar het draaide er elke keer weer op uit dat het te commercieel werd doordat het de richting van
de Top-40 in ging. Diep in zijn ziel wilde hij de blues spelen. Enkele van zijn vorige bands waren "Toxic", "Left hand" en "not that Yet". Hij zocht naar wat muzikanten en voegde woord bij daad en richtte samen met Fred de huidige formatie op. Luciën is de man van actie en is befaamd om zijn boeiend gitaarspel. Soms erg ruw, maar enkele tellen later weet hij toch weer ieder te verrassen door de snaren erg gevoelig te raken. Door de jaren heen is hij geliefd geworden door zijn gevarieerd spel, waardoor nummers nooit hetzelfde zullen klinken.

Fred Kanters

Fred is geboren in "Catstown" oftewel Helmond op 30 Maart 1954. In zijn jeugd heeft hij enkele jaren harde muziek gemaakt van o.a. Deep Purple, Black Sabbath e.d. De naam van de toenmalige band was "Re-inforced concrete" oftewel gewapend beton. Toen die band, door het overlijden van de leadgitarist uit elkaar viel, zette ook hij zijn plank aan de kant. Hij begon wel steeds meer naar de blues te luisteren en raakte daardoor geïnfecteerd. Hij kocht weer een versterkertje en een gitaar en begon de draad weer op te pakken. In 1998 werd hij door Luciën gevraagd om eens mee te spelen. Het was meteen raak. De versterker bleef meteen op de repetitieruimte. Sinds kort neemt hij in de band de bas voor zijn rekening. Hij is ook de man die het eigen werk van de band schrijft en af en toe door hem zelf tengehore gebracht wordt. Nummers als Hey Babe, Man with no name, The devil beats his wife, Begging woman en Can do no good at all, komen allemaal van zijn hand.